บทที่ 6 Ep.6

ภาพตะวันอารมณ์ขึ้นทันทีที่ได้ฟังคำพูดของตรีศูลแต่เพราะอยู่ในที่สาธารณะเธอจึงไม่อยากโวยวายให้ตัวเองเสียหน้า ครู่หนึ่งเธอจึงระงับอารมณ์ได้และค่อย ๆ ยืนขึ้นเผชิญหน้ากับชายหนุ่มพร้อมรอยยิ้มเอาเรื่องบนริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีหวาน

“ไม่ต้องกลัวหรอกนะคะว่าดิฉันจะเป็นของมือสองเพราะฉันยังไม่เคยมีสามีมาก่อน และถึงฉันจะมีรสนิยมยังไงก็เรียกได้ว่ายังเป็นสาวซิง ๆ ของแท้และแน่นอน แต่แหมฉันหลงเข้าใจผิดว่าคุณตรีศูลชอบผู้หญิงมีสามีแล้วซะอีก ตกลงว่าข่าวที่ดิฉันได้ยินมา มันไม่เป็นความจริงหรอกเหรอคะนี่” ดวงตาคู่สวยวาววับเอาเรื่องและอดพาดพิงไปถึงหญิงสาวอีกคนที่เธอทราบว่าเป็นอดีตคนรักของเขาซึ่งแต่งงานไปแล้วกับนักธุรกิจใหญ่วัยสี่สิบเศษโดยที่เธอไม่ได้เอ่ยชื่อหญิงสาวคนนั้น เพราะฉะนั้นก็ถือว่าเธอไม่ผิดก็แล้วกันที่เอาคนไม่เกี่ยวมากล่าวพาดพิง

“นี่ยัยมะนาวเน่าจะพูดจะจาอะไรก็ระวังปากระวังคำไว้บ้างก็ดีนะ” ตรีศูลกัดฟันกรอด

“ทำไม ทีนายยังอมหมาไว้ในปากก่อนพูดกับฉันได้เลย” เธอเชิดหน้ากล่าวท้าทาย

“เอ่อ...ตะวันจ๊ะ” ทิพย์ลดากลืนน้ำลายกับบรรยากาศชวนอึดอัดตรงหน้าพรางแอบชำเลืองมองรอบตัวซึ่งก็สังเกตได้ถึงสายตาหลายคู่ที่แอบตั้งตาสังเกตเหตุการณ์ระหว่างสองหนุ่มสาวอยู่เงียบ ๆ

“..........” ภาพตะวันหันไปมองเพื่อนนิดหนึ่งเหมือนจะถามว่าเรียกเธอทำไม

“จะไม่แนะนำให้ฉันกับคุณตรีศูลรู้จักกันหน่อยเหรอ”

“อย่ารู้จักเลย คนสติไม่สมประกอบแบบนี้” ภาพตะวันไหวไหล่เตรียมหย่อนกายลงนั่ง

“ผมคงสติไม่สมประกอบอย่างคุณว่าจริง ๆ เข้าสักวันถ้าต้องปะทะคารมกับคุณบ่อย ๆ” ตรีศูลไม่ถือสาหญิงสาวซ้ำยังเห็นเป็นเรื่องสนุกที่ได้ต่อปากต่อคำกับเธอ เขาเหลือบมองสาวห้าวที่มากับว่าที่เจ้าสาวของตัวเองพร้อมส่งยิ้มให้นิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยปากทักทาย

“ขอโทษครับที่เสียมารยาทไม่ได้ทักทายคุณ...”

“ทิพย์ลดาค่ะ ฉันเป็นเพื่อนของตะวัน” ทิพย์ลดายื่นมือออกสัมผัสกับชายหนุ่ม

“ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณทิพย์ลดา ผมตรีศูล ว่าที่สามี อืม...ว่าที่เจ้าบ่าวดีกว่าครับ ดูเหมือนเพื่อนของคุณจะยังไม่ชินกับคำว่าสามี” ตรีศูลยักคิ้วให้หญิงสาวที่ทำหน้าบึ้งทันทีที่ได้ยินคำว่าสามีจากปากของเขา

“ไม่ชินและไม่อยากจะชินด้วยย่ะ” ภาพตะวันอดไม่ได้ที่จะต่อปากกับชายหนุ่ม

“ยินดีที่ได้รู้จักคุณตรีศูลอย่างเป็นทางการสักที” ทิพย์ลดายิ้มให้ชายหนุ่ม

ตรีศูลกลั้นยิ้มรู้สึกขำหญิงสาวที่เอาแต่ทำหน้าง้อสะบัดหน้าเมินไม่ยอมมองมาทางเขาด้วยซ้ำปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทิพย์ลดาพูดคุยกับเขาตามมารยาทแต่แค่ได้มาเย้าแหย่ให้เธอโมโหเล่นเล็กน้อยเขาก็สบายใจและพร้อมจะกลับไปทำงานของตัวเองต่อ น่าเสียดายที่วันนี้เขาไม่ได้มาคนเดียว ไม่อย่างนั้นแล้วล่ะก็ รับรองเขาจะอยู่แกล้งยั่วให้เธอโมโหเล่นอย่างนี้ทั้งวันเลยทีเดียว

“หวังว่าโอกาสหน้าเราจะได้คุยกันใหม่นะครับคุณทิพย์ลดา วันนี้ผมคงต้องขอตัวไปทำงานต่อ” เขาก้มศีรษะเล็กน้อยให้ทิพย์ลดาก่อนจะหันมาทางว่าที่เจ้าสาวพร้อมกับกระซิบพอให้ได้ยินกันสองคน

“เอาไว้ว่าง ๆ แล้วผมจะไปกัดปาก เอ๊ย ต่อปากต่อคำกับคุณถึงที่บ้านเลยนะยาหยี”

“ไปกัดกับหมาที่บ้านฉันน่ะได้ แต่ถ้าคิดจะกัดปากฉันเหมือนที่นายเคยทำครั้งก่อนละก็ แม่จะเอามีดเสียบให้มิดด้ามเลยคอยดูสิ” ภาพตะวันกัดฟันโต้ตอบเสียงเขียวแต่ก็เบาพอที่จะได้ยินกันแค่สองคนเช่นกัน

“หึหึ...อย่าเผลอให้ผมเสียบได้บ้างแล้วกันรับรองมีดผมไม่แหลมเหมือนมีดบ้านคุณแน่” เขายักคิ้วหลิ่วตาทำท่ากวนอารมณ์หญิงสาวพร้อมกระเซ้าเย้าแหย่ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปโดยที่หญิงสาวยังยืนขมวดคิ้วทำหน้ายุ่งคิดตามคำพูดของชายหนุ่มไม่ทัน

“เป็นอะไรตะวัน คุณตรีศูลเดินไปนู่นแล้วยังไม่เลิกทำหน้ายุ่งอีก” ทิพย์ลดาถามเพื่อนเสียงนุ่ม

“เจอกับหมอนี่ทีไร ฉันอารมณ์เสียทุกทีเลยสิน่าทิพย์” เธอพยายามจะสลัดเรื่องของเขาออกจากความคิดหลังจากกระแทรกตัวนั่งลงตรงข้ามทิพย์ลดาดังเดิมแต่ก็อดจะหันกลับไปส่งค้อนให้ชายหนุ่มที่เลิกสนใจเธอไปแล้วเพราะเขากำลังพูดคุยอยู่กับกลุ่มนักธุรกิจที่มาด้วยอย่างไม่ใส่ใจรอบกายอีกเลย

“ฉันว่าแกกับคุณตรีนี่เป็นคู่ที่เหมาะสมกันจริง ๆ อย่างที่คุณอาทั้งสองคิดเลย” ทิพย์ลดายิ้มเต็มใบหน้ากับท่าทางฉุนเฉียวของภาพตะวัน

“เหมาะที่จะเป็นคู่กัดกันมากกว่า คอยดูนะ ฉันจะต้องหาวิธีล้มเลิกการแต่งงานครั้งนี้ให้ได้เลย” เธอกล่าวอย่างหมายมั่น

“แล้วฉันจะคอยดูว่าแกจะหนีเนื้อคู่ตัวเองพ้นได้ยังไง” ทิพย์ลดาหัวเราะเบา ๆ

“โอ๊ยไอ้ทิพย์ ถ้าฉันต้องมีเนื้อคู่อย่างนายนั่น ฉันจะสวดมนต์ภวนาทุกคืนขออยู่เป็นโสดให้หนุ่ม ๆ ว้าวุ่นเล่นดีกว่า หรือไม่ก็อยู่ตีฉิ่งฉับกับแกอย่างที่ทุกคนเข้าใจไปเลยยังจะเข้าท่ากว่า” เธอปลายตาส่งค้อนใส่เพื่อน