บทที่ 110 บทที่ 110.

มาร์โคมองหญิงสาวตรงหน้าซึ่งก้มหน้าก้มตารับประทานอาหารกลางวันที่ล่วงเลยมาจนเกือบจะบ่ายสองแล้วนั้นอย่างพอใจ ไม่รู้ทำไมเขาถึงได้รู้สึกสนุกและอารมณ์ดีทุกครั้งที่อยู่ใกล้ๆ เธอได้ต่อปากต่อคำได้แกล้งให้สาวเจ้าแว้ดๆ ใส่เขา ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เขากับอรอลินแทบจะไม่อยากมองหน้ากัน และเขาเองก็ไม่ชอบวอแวกับพวกผู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ