บทที่ 98 บทที่ 98.

เคียงภูพูดหน้าตาย อย่างไม่สะทกสะท้านซ้ำยังกอดร่างบางแน่นเข้าอีก ทำให้อกอวบเบียดชิดอกกว้างที่เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ๆ แต่ว่าตอนนี้ เนื้อ แนบเนื้อจนหัวใจสาวน้อยหวิวไหว หากแต่ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่รู้สึกแบบนั้นคนตัวโตที่แถไถเอาเปรียบสาวน้อยคนสวยแบบหน้าด้านๆ ก็ไม่ได้รู้สึกต่างกัน...