บทที่ 99 บทที่ 99.

“เธอน่าสงสารจังนะคะ” เมื่อเคียงภูหยุดเล่าไอศิยาก็หน้าหมองลงไปทันทีด้วยความรู้สึกสงสารพราวดาวจับใจ และคิดว่าหากตนเจอสถานการณ์แบบนั้น เธอจะทนมีชีวิตอยู่ได้หรือไม่ เคียงภูเองก็รู้สึกเช่นเดียวกับเธอเช่นกัน และเขาไม่นึกโทษแม่เลี้ยงไพลินและชาติชายเลยที่จัดการกับคนพวกนั้นแบบ ไม่ให้เหลือซาก แต่เขาก็ได้แต่เก...