บทที่ 72 ตอนที่ 72

“แพร… ลุกขึ้นมาเถอะ… ”

จอห์นก้มลงเอามือโอบไหล่แพร จ้องมองความขาวเนียนของโนมเนื้อปทุมงาม อัดแน่นไว้ด้วยน้ำนมกำลังคัดจัด 

‘โอ้ววว… ’

จอห์นอุทานในใจอีกครั้ง สองเต้าของแพรใหญ่มหึมาและขาวมากจนเห็นเส้นเลือดสีเขียวกระจายเป็นสายรางๆ อยู่ภายใต้เนื้อหนั่นตึงคัด อัดแน่นไว้ด้วยน้ำนม

“พี่จอห์นได้โปรดช่วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ