บทที่ 17 บทที่ 16 ใต้ผืนพรม

บทที่ 16 ใต้ผืนพรม

“ถ้าอยากจะด่าฉันก็ด่าไม่ต้องลามปามไปถึงพ่อฉันท่านไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย” ธรรมิกาเอ่ยออกไปแววตาที่ก็ไม่อาจซ่อนไฟที่สุมอยู่กลางอก ทั้งโกรธทั้งโมโหแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

“ทำไมฉันจะพูดไม่ได้! ไหนลองบอกมาสิว่าถ้าฉันจะพูดแล้วเธอจะทำไม?!”

“งั้นฉันก็ อ๊ะ!” มือหนาคว้าจับใบหน้าเธอก่อนจะออกแรงบีบ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ