บทที่ 28 28

“อย่าค่ะ มันน่าเกลียด อ๊ะ” เมรินพยายามจะหุบขาเรียวเข้าหากแต่ก็ไม่ทัน เพราะเมฆินลงไปชิมกลางใจกลีบดอกไม้ที่เบียดแน่นนั้นอย่างหิวกระหายราวกับคนที่ขาดน้ำ

คราวนี้เธอรู้สึกทรมานเสียวซ่านมากกว่าครั้งก่อน จากที่ร้องห้ามกลับเปลี่ยนเป็นกดศีรษะชายหนุ่มให้ลิ้มรสเธอมากขึ้น เมฆินตอบสนองเธอทันที เขาจับสะโพกเม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ