บทที่ 45 45

“เป็นไง ดีขึ้นไหม” เมฆินเอ่ยถามหญิงสาวด้วยความเป็นห่วงอีกครั้ง

“รินบอกแล้วไงคะว่ารินไม่เป็นอะไรมาก ลำบากไปพาหมออิสระมาทำไม” เมรินพูดทั้งที่ไม่มองหน้าของชายหนุ่ม ทำให้เขาอึดอัดขึ้นมาทันที

“จะพูดก็มองหน้าฉัน” เร็วกว่าความคิด ชายหนุ่มจับคางมนให้เงยหน้ามองเขาอย่างเอาแต่ใจ

“ปล่อยค่ะ” เมรินสะบัดหน้...