บทที่ 6 6
หึ!
เขาหัวเราะในลำคอ สวยน่ารักทั้งเนื้อทั้งตัวอย่างผู้หญิงใต้ร่าง เขาคงไม่ยอมลงจากตัวเธอง่ายๆ ตอนนี้เขาลงอย่างเดียวคือลงแรงกับเธอ มีเท่าไหร่เขาใส่ไม่ยั้ง
“มองตาฉันสิคนสวย”
“ฉันไม่อยากมอง” เมรินหันหน้าหนีเขา แต่ก็ถูกมือหนาจับที่ปลายคางมนดึงให้เธอกลับมาเผชิญหน้าเขาที่มองลงมา
“ไม่ต้องอายหรอกน่ะ เธอน่าจะดีใจที่ครั้งนึงเคยได้ฉันเป็นผัว ผู้หญิงมากมายที่เขาอยาก,uโอกาสแบบธอ”
“ทุเรศ! คนหลงตัวเอง ”
จริงๆ เขาต้องการให้เธอผ่อนคลายลง แต่ปากเจ้ากรรมคนที่คลุกคลีกับบผู้ชายทั้งวันอย่างเขาจะสรรหาคำดีๆ มาปลอบประโลมผู้หญิงให้หายกลัวก็ยากหน่อย เลยกลายเป็นพูดให้เธอเกลียดชังหวาดกลัวเขามากขึ้นไปอีกพอเห็นท่าทางหยิ่งๆ ของคนที่เขาทาบทับอยู่เมฆินก็อดจะหมั่นไส้ไม่ได้
“ปากดีนัก เดี๋ยวก็รู้ว่าเธอจะอยากปฏิเสธฉันอีกหรือเปล่า อย่าหลงเซ็กซ์ของฉันเข้าล่ะคนสวย เพราะฉันเป็นคนเบื่อง่าย และสำหรับเธอเราแค่ผ่านมาเจอกัน”
เขาเร่งขยับสะโพกข้าหาเร็วและแรงในขณะที่ริมฝีปากผ่าวร้อนกลับ พร่ำจูบหญิงสาวที่ทำท่าทีเป็นรังเกียจเขาไปทั่วกลีบปากนุ่มละมุนหวานหอมนั้นไม่ยอมให้เธอเอ่ยคัดค้านเลยมิแต่น้อย
“อื้อ..นาย..อย่า”
เมฆินครางกระเส่ากับความเสียดเสียวที่เขาได้รับ “แน่นมาก เธออร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมา รู้ตัวรึเปล่า”
เขาส่งความแข็งกระด้างเข้าไปคุมเกมพิศวาส แม้หญิงสาวจะพยายามปฏิเสธเขาในช่วงแรก แต่ผ่านไปสักพักผนังเนื้อที่โอบล้อมความใหญ่โตแข็งจัดนั้นเริ่มปรับตัวได้ เธอกับพบความเสียวซ่านชวนหฤหรรษราวกับมีผีเสื้อนับหมื่นนับพันโบยบินออกจากช่องท้อง แต่ก็พยามสะกดกั้นความรู้สึกนั้นไว้ไม่แสดงออกมาให้เขาจับความรู้สึกได้ อีกทั้งใจหนึ่งเธอยังรู้สึกผิดต่อคนรัก ต่างกับคนบนร่างที่กำลังเคลื่อนขยับเป็นจังหวะ สายตาคมคู่นั้นมองไปยังที่จุดประสานเชื่อมต่อกัน จนเมรินรู้สึกอับอาย สองแก้มแดงระเรื่อ เนื้อตัวแดงเทือก
“โอ้ว! เยี่ยม เธอที่สุดเลยรู้ไหม เธอเป็นแม่หรือะเปล่าบอกฉันหน่อย”
คนที่ถูกเขาเอาเปรียบและเอาแต่ใจไม่หยุดหย่อน หายใจหอบถี่พร้อมทั้งจ้องเขาอย่างเอาเรื่อง “ถ้าฉันเป็นแม่มดจริงก็ดี จะสาปคุณให้เป็นหิน” เธอตัดพ้อเขา แต่กลับถูกเมฆินแกล้งคืน
“ฉันว่าเธอมีอำนาจนั้นแล้วนะคนสวย ตอนนี้ฉันก็กำลังแข็งเป็นหิน แข็งป็นหินแบบนี้ก็ดี เราจะได้อยู่ด้วยกันนานๆ นานจนอะไรที่คับๆ มันอาจจะหลวมก็ได้” คนหล่อเลิกคิ้วยียวนในขณะที่เร่งจังหวะทั้งแรงทั้งถี่ขึ้นอีก
“ไอ้คนบ้า” เมรินตวาดแหวใส่เขา และยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเรื่อยๆ
เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังนานเป็นจังหวะถี่ติดกันเกือบครึ่งชั่วโมงก่อนที่เขาจะพาเธอทะยานขึ้นสู่ประตูสวรรค์ไปด้วยกันเป็นความรู้สึกที่เมรินไม่เคยสัมผัสมาก่อน มันเสียดเสียวราวกับขึ้นรถไฟเหาะตีลังกา ทั้งหวาดกลัว ทั้งเสียวสะท้าน
“อ๊ะ” เมรินเผลอครางออกมาเมื่อชายหนุ่มเริ่มเร่งจังหวะสะโพกอย่างหนักหน่วง จากความเจ็บแปลยที่เคยมีเมื่อครู่กลับกลายเป็นความเสียวซ่านแบบที่เธอไม่เคยได้สัมผัส
“อ๊ะ อ๊ะ อื้อ…” เมรินพยายามห้ามตัวเองไม่ให้เปล่งเสียงแห่งความสุขสมออกมา แต่นั่นก็มิอาจห้ามได้เมื่อเมฆินเริ่มกดกระแทกเข้ามาหนักขึ้นพร้อมกับเคล้นคลึงหน้าอกอวบนุ่มของเธออย่างแรงด้วยไฟปรารถนา
“เธอชื่ออะไร” เมฆินเอ่ยถามคนตรงหน้าเสียงกระเส่า ขณะที่กำลังกระแทกใส่เธออย่างรุนแรง
“นะ อ๊ะ เมริน” เมรินเอ่ยออกมาไม่เต็มเสียงเพราะถูกเขากระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ฉันหมายถึงชื่อเล่น” เมฆินเอ่ยถามด้วยความหงุดหงิดใจอีกครั้ง ก่อนจะกระแทกเธออยากหนักเป็นการลงโทษ
“อ๊ะๆ รินค่ะ ฉันชื่อริน” เมรินเสียวจนดิ้นพล่าน นาทีนี้เธอร้องอย่างลืมอาย แม้จะอยากห้ามใจตัวเองแค่ไหน แต่ร่างกายกลับทรยศ
“ฉันเมฆิน เรียกชื่อฉันสิริน” เขามองเธอด้วยสายตาปรารถนา ตอนนี้เขาเสียวจนแทบอยากปล่อยน้ำรักเสียแล้ว “เรียกเถอะคนสวย ฉันอยากให้เธอเรียก”
“คะ คุณเมฆิน อ๊ะ” เมรินร้องออกมาตามคำขอของเขา เธอแทบไม่มีสติหลังถูกชายหนุ่มบรรเลงเพลงรักใส่
“อ๊า รินฉันไม่ไหวแล้ว” เมฆินเร่งจังหวะแรงๆ เร็วๆ ใส่กายสาว ตอนนี้เขาใกล้ถึงฝั่งฝันแล้ว
“อ๊ะ อ๊ะ คุณเมฆิน อ๊า”// “อ๊า…” เมฆินปล่อยน้ำรักเข้าไปในกายสาวจนเอ่อล้น…
ร่างหนาก้มฟุบลงที่เนินอกอวบอยู่ครู่หนึ่งพร้อมอาการหอบ ใจเต้นแรง เมื่อเป็นปกติจึงค่อยๆ ลุกออกจากกายสาว เมฆินเล่นงานเมรินจนเหนื่อยสลบไป เขาลอบมองเธอตอนหลับใหลเธอสวย ดูบอบบาง น่าถนอม จนนึกสงสารที่เขาหนักมือกับครั้งแรกของเธอมากไป
แม้จะอยากปลุกให้เธอลุกมาเริ่มบทเพลงรักร้อนแรงด้วยกันอีก ก็ได้แต่ห้ามใจไว้ ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวผู้นี้จะยังบริสุทธิ์แต่เขาก็ได้พิสูจน์มาแล้วว่าเธอบริสุทธิ์เขาโชคดีที่ได้เป็นคนแรก บางอย่างผุดขึ้นมาแทรกเขาไม่ต้องการให้ แม้จะรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป แต่ก็เชื่อว่านี่คงเหมาะสมแล้วกับสิ่งที่พี่ชายของเธอทำกับเขาเอาไว้
ดวงตาคมเข้มทอดมองร่างบางก่อนจะตัดใจลุกอออกจากเตียงไปสูบบุหรี่ที่ระเบียง คืนนี้ เขาคงต้องสะกดห้ามใจอย่างหนักเพื่อไม่ให้ตัวเองปลุกหญิงสาวขึ้นมาเชยชมอีกครั้ง!
