บทที่ 47 สมควรจักเรียก ‘ท่านพี่’ ได้แล้วหรือไม่ NC+++ 1/2

“ลู่เอ๋อร์.....” เฉิงรุ่ยเสียนเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นลูบไล้ผิวแก้มคนใต้ร่าง ฟางลู่เอินเสตาหลบทั้งใบหน้าแดงก่ำ ปลายนิ้วมือของเฉิงรุ่ยเสียนลูบไล้เรื่อยมาตามลำคอ ก่อนจะสอดปลายนิ้วเข้าไปในช่องว่างที่หัวไหล่ ดันให้ผ้าผืนบางสีขาวนั้นให้ตกลงที่ข้างไหล่ทีละน้อย

ฟางลู่เอินหันหน้าหลบอยู่บนเตีย...