บทที่ 25 ทำให้โมโห

      เอี๊ยดดดด...

ทันทีที่รถจอดนิรชาไม่รอช้า หล่อนปลดล็อกประตูเพื่อจะลงไปให้ไวก่อนที่ฝ่ามือแข็งๆ นั้นจะคว้าไว้ได้ทัน ด้านนอกมืดมิด เห็นแสงไฟลิบๆ อยู่ไม่ไกล และหล่อนต้องไปขอความช่วยเหลือจากที่นั่น สมองสั่งการให้หล่อนวิ่ง วิ่งให้เร็วที่สุด เพื่อไม่ให้คนที่ตะโกนอยู่ด้านหลังตามทัน เพราะหล่อนจะไม่ยอมตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ