บทที่ 26 แค่ปากยังระทวยแบบนี้

      นิรชาแหงนหน้ามองเขา ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ปากอ้าค้าง และก่อนที่จะได้ประท้วงอะไร ฝ่ามือของเขาก็กระชับที่ใบหน้าพร้อมความร้อนรุ่มรุมเร้าทาบปิดลงมาทันที มันรุนแรง จาบจ้วง บดขยี้อย่างที่หล่อนไม่เคยสัมผัสไม่เคยเจอมาก่อน และยิ่งหล่อนดิ้นรนจะร้องก็เท่ากับเปิดโอกาสให้เขาแทรกลิ้นเข้ามา

“อื้อ...”

กำปั้นท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ