บทที่ 38 น่ากินเหลือเกิน

      “อื้อ... พี่...”

ร่างกายราวจะไวกว่าความคิดเมื่อฝ่ามือเอื้อมคว้าศีรษะทุยสวยและกดเข้าหา พร้อมกับเขาที่อ้าปากครอบครองกลีบปากที่อ้าค้างรอคอย ลิ้นร้อนจาบจ้วงล้วงลึกเข้าไปคว้านวน กระดกเลีย ดูดซับ และกัดหล่อนเบาๆ อย่างเย้าหยอก ฝ่ามืออีกข้างก็เคลื่อนขึ้นบีบเคล้นเต้าขนาดใหญ่ จนมรินดาที่ดิ้นรนเร่าๆ ต่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ