บทที่ 46 อย่ามาพูดให้เคลิ้ม

“ก็พี่อะไร...”

“พี่เลิฟ... ออกไปจากห้องหนูเถอะนะ อย่าทำแบบนี้กับหนูเลย” หล่อนก้มหน้ามองแค่เพียงแผงอกที่มีขนรำไรของเขา แต่ต้องพูดต่อให้จบ อายก็จริง แต่จะไม่ยอมให้อะไรค้างคา

“ถ้าพี่จะเอาคืนหนูด้วยวิธีนี้ ก็ถือว่าพี่ใจร้ายมาก ของพวกนั้น... ก็เป็นเพียงวัตถุนะ พี่ซ่อมได้ ชิ้นไหนซ่อมไม่ได้พี่ก็อาจไปขอให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ