บทที่ 1025

เธอเคี้ยวเมล็ดแตงโมแล้วเดินออกจากบ้านไป

  พอเดินออกมา เธอก็พอดีเจอฟางเหมยที่กำลังถือข้าวของพะรุงพะรังเตรียมออกไปข้างนอก

  เมื่อเห็นซุนเถียนเถียน ฟางเหมยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง นึกถึงตอนที่ซุนเถียนเถียนเคยยุให้เธอไปสั่งสอนเจ้าตง พอคิดถึงตอนนี้เธอก็รู้สึกโล่งใจ

  โล่งใจที่ตัวเองไม่ได้ทำเรื่องโง...