หลงใหล

เธอวิ่งหนีไป

ไม่เร็วพอที่จะหนีพ้นเสียงหัวใจของฉันที่ดังกระหึ่มอยู่ในหู แต่ก็เร็วพอที่ฉันจะหยุดเธอไม่ได้โดยไม่ทำให้เรื่องมันแย่ลงไปอีก

เสียงฝีเท้าของเธอค่อยๆ จางหายไปตามขั้นบันได ทิ้งให้ฉันยืนอยู่คนเดียวกลางห้องนั่งเล่นเหมือนไอ้โง่ที่เพิ่งพลั้งปากพูดอะไรมากเกินไป

และบางทีฉันก็อาจจะพูดมากไปจริงๆ

ส...