กอดโดยเจตนา

มุมมองของอาเรีย

เขาคิดแบบนั้นเหรอ

ฉันหัวเราะเบาๆ แล้วก็แค่นเสียงอีกครั้ง พลางเช็ดน้ำตาออกจากตา จากนั้นก็เอื้อมไปที่เก๊ะหน้ารถแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา ฉันหันไปหาลูก้าแล้วจับมือเปื้อนเลือดและฟกช้ำเล็กน้อยของเขาขึ้นมาเช็ดให้อย่างแผ่วเบา "ฉันกลัวคุณมาตลอด และไม่คิดว่าความรู้สึกนั้นจะหายไปไหน" ฉันพูดคว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ