บทที่ 45 ตอนที่ 45

“เดี๋ยวผมมา” เปลวบอกกับทุกคน อาสาออกไปสำรวจต้นเสียงที่ทุกคนได้ยิน

ห่างออกมาเพียงไม่กี่ก้าวจากที่พักแรม แหวกพงหญ้าและก้านกิ่งของต้นไม้เตี้ยๆมาได้เพียงชั่วอึดใจ เสียงนั้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ตามฝีเท้าของเปลวที่ก้าวเข้าไปใกล้มันทุกขณะ

และเมื่อชะโงกหน้าผ่านกอหญ้าพงสุดท้ายที่ขอบชายป่ารกออกไป ลำธารสายน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ