บทที่ 39 chapter 39

“ขอบใจจ้ะ นัสใจดีที่สุดเลย น่ารักสุดๆ เลยเพื่อนใครหว่า?” ร่างโปร่งบางวิ่งเข้าไปกอดเพื่อนรักแต่กลับต้องหยุดชะงักเมื่อถูกปลายนิ้วเล็กๆ ของอีกฝ่ายยื่นออกไปดันหน้าผากเอาไว้

“ไม่ต้องเลยแก อย่าเว่อร์” แพรพนัสต่อว่าถึงอาการดีใจจนเนื้อเต้นของเพื่อนรัก และดีใจที่ตัวเองคิดไม่ผิดเมื่อเห็นใบหน้าเพื่อนรักเต็มไปด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ