บทที่ 102 สัญญามีปัญหา

ดารินทร์มองหน้าฉัน แววตาคู่นั้นฉายชัดถึงความเจ็บปวดแทน "ญาณี... แกน่ะใจดีเกินไปแล้ว ถึงได้ยอมให้ไอ้กรณ์มันรังแกเอาเปรียบอยู่ได้ แต่แกวางใจเถอะนะ ไม่ว่าแกจะตัดสินใจยังไง ฉันจะคอยซัพพอร์ตและอยู่ข้างแกจนถึงที่สุด"

ฉันเอื้อมมือไปหยิกแก้มดารินทร์เบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยวปนซึ้งใจ "ขอบใจนะดารินทร์"

หลังจากแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ