บทที่ 115 “คนที่ฟื้นมาเหมือนจะไม่ใช่เจ้านายคนปัจจุบันของพวกเราเลย”

ในวันรุ่งขึ้น ม่อนสังเกตเห็นความผิดปกติกว่าทุกวันในตัวหนูอัญที่ออกมาที่ท่าเรือในวันนี้ “หนูอัญ...เป็นอะไรไปเหรอ” หนูอัญหันไปมองม่อน

“แปลกๆ…” ม่อนเบิกตากว้าง

“อะ...อะไรเหรอที่แปลกๆ”

“ชอว์ไง เค้าบอกไม่ถูกแต่รู้สึกว่าชอว์แปลกๆ และอีกอย่างนะเมื่อคืนเค้าหลับสนิทแบบยังกับคนถูกวางยาเลย” ม่อนเหงื่อแตกพลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ