บทที่ 50 “จูบของฉันยังเป็นของหนูอัญเพียงคนเดียว”

หนูอัญไม่ตอบ เธอกระพริบตาถี่ขึ้นเพื่อไล่น้ำตาไม่ให้มันเอ่อออกมามากกว่านี้ ดวงตาเธอจับจ้องมองนัยน์ตาสีเทาที่มองจ้องเธอยู่ตลอดเวลา ดวงตาทั้งสองต่างมองกันและกันเหมือนดั่งมีแม่เหล็กต่างขั้วที่กำลังดูดซึ่งกันและกัน กว่าหนูอัญจะรู้สึกตัวลมหายใจเธอก็เป่ารดริมฝีปากชอว์ไปเสียแล้ว ระยะที่ห่างกันของริมฝีปากที่...