บทที่ 22 22
“ตาภาคนั่งข้างน้องสิลูก” คุณหญิงจิตสุภาจัดแจงให้บุตรชายคนเล็กนั่งติดกับกรรดาภรณ์
“ครับ” ภาคภูมิจำใจทรุดตัวลงนั่งข้างๆ แม่มดน้อยตัวร้าย เพราะไม่อยากมีปัญหากับบิดา ซึ่งเป็นเพียงคนเดียวที่เขาไม่กล้างัดข้อด้วยมากที่สุด
“วันนี้พ่อรู้สึกดีใจมากที่เห็นทุกคนมานั่งกินข้าวร่วมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้”...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1
2. บทที่ 2 2
3. บทที่ 3 3
4. บทที่ 4 4
5. บทที่ 5 5
6. บทที่ 6 6
7. บทที่ 7 7
8. บทที่ 8 8
9. บทที่ 9 9
10. บทที่ 10 10
11. บทที่ 11 11
12. บทที่ 12 12
13. บทที่ 13 13
14. บทที่ 14 14
15. บทที่ 15 15
16. บทที่ 16 16
17. บทที่ 17 17
18. บทที่ 18 18
19. บทที่ 19 19
20. บทที่ 20 20
21. บทที่ 21 21
22. บทที่ 22 22
23. บทที่ 23 23
24. บทที่ 24 24
25. บทที่ 25 25
26. บทที่ 26 26
27. บทที่ 27 27
28. บทที่ 28 28
29. บทที่ 29 29
30. บทที่ 30 30
31. บทที่ 31 31
32. บทที่ 32 32
33. บทที่ 33 33
34. บทที่ 34 34
35. บทที่ 35 35
36. บทที่ 36 36
37. บทที่ 37 37
38. บทที่ 38 38
39. บทที่ 39 39
40. บทที่ 40 40
41. บทที่ 41 41
42. บทที่ 42 42
43. บทที่ 43 43
44. บทที่ 44 44
45. บทที่ 45 45
46. บทที่ 46 46
47. บทที่ 47 47
48. บทที่ 48 48
49. บทที่ 49 49
50. บทที่ 50 50
51. บทที่ 51 51
52. บทที่ 52 52
53. บทที่ 53 53
54. บทที่ 54 54
55. บทที่ 55 55
56. บทที่ 56 56
57. บทที่ 57 57
58. บทที่ 58 58
59. บทที่ 59 59
60. บทที่ 60 60
61. บทที่ 61 61
62. บทที่ 62 62
63. บทที่ 63 63
64. บทที่ 64 64
65. บทที่ 65 65
66. บทที่ 66 66
67. บทที่ 67 67
68. บทที่ 68 68
69. บทที่ 69 69
70. บทที่ 70 70
71. บทที่ 71 71
72. บทที่ 72 72
73. บทที่ 73 73
74. บทที่ 74 74
75. บทที่ 75 75
76. บทที่ 76 76
77. บทที่ 77 77
78. บทที่ 78 78
79. บทที่ 79 79
80. บทที่ 80 80
81. บทที่ 81 81
82. บทที่ 82 82
83. บทที่ 83 83
84. บทที่ 84 84
85. บทที่ 85 85
86. บทที่ 86 86
87. บทที่ 87 87
88. บทที่ 88 88
89. บทที่ 89 89
90. บทที่ 90 90
91. บทที่ 91 91
92. บทที่ 92 92
93. บทที่ 93 93
94. บทที่ 94 94
95. บทที่ 95 95
96. บทที่ 96 96
97. บทที่ 97 97
98. บทที่ 98 98
99. บทที่ 99 99
100. บทที่ 100 100
101. บทที่ 101 101
102. บทที่ 102 102
103. บทที่ 103 103
104. บทที่ 104 104
ย่อ
ขยาย
