บทที่ 30 ทำไมต้องแคร์

“งั้นก็พรุ่งนี้”

“ก็คงต้องขอดูตารางนัดอีกที พอดีเลขาผมลาป่วยเลยยุ่งๆ หน่อยน่ะครับแม่” เขารีบหาข้ออ้าง

“ไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นเลยเหรอลูก” คนเป็นแม่ทำเสียงผิดหวัง “อย่าลืมสิจ๊ะ วันนั้นลูกเองก็รับปากคุณพ่อแล้วนี่นา”

ภาสกฤตต้องหลับตา คลึงขมับเมื่อได้ยินปลายสายทวงสัญญา เพียงเพราะเห็นแก่บิดาที่ป่วยเพราะ...