บทที่ 17 ความคิดของจันทร์เพ็ญ

ยามค่ำคืน สายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักนอกถ้ำยังคงตกต่อไปเรื่อยๆ

ฉันไม่รู้ว่าฝนจะหยุดตกเมื่อไหร่ จึงต้องประหยัดอย่างมาก แบ่งกิ่งไผ่แห้งที่เหลืออยู่ออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งใช้สำหรับทำความอบอุ่นคืนนี้ อีกส่วนหนึ่งเก็บไว้สำหรับพรุ่งนี้

ฉันรู้ดีว่า หากพรุ่งนี้ฝนยังไม่หยุดตก สิ่งที่รอเราอยู่ก็คือความหิวโหยและค...