บทที่ 18: จันทร์เพ็ญที่เสเพล

ฉันรู้สึกโกรธอย่างไม่มีเหตุผลขึ้นมาอย่างรุนแรง ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อมองดูท่าทางต่ำช้าของเธอ ฉันกลับไม่รู้สึกสบายใจเลย ฉันรู้สึกโกรธมาก อยากจะผลักเธอออกไปอย่างแรง แล้วตะโกนด่าเธอ ดูหมิ่นเธอ

แต่เมื่อมองดูสีหน้าอับอายของเธอ ฉันก็เลิกคิดอย่างนั้น ฉันแค่จ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นชา

จนกระทั่งสีหน้าของเธอด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ