บทที่ 102 ได้เวลาสำหรับแผนการ(จบแบบที่1)

แพรวาขยับตัวลุกจากแท่นนอน หยางหลงฉุดมือด้วยแขนข้างที่ไม่เจ็บไว้

แพรวาหันมามองประสานสายตาแววตาลึกซึ้งแววตาที่แพรวาเคยเห็นกลับมาแล้ว

“ข้าพระองค์กำลังจัดที่บรรทมให้ฝ่าบาท คืนนี้อากาศหนาวนัก”

“ไม่เป็นไร เพียงแค่...มีเจ้าร่วมหมอน”

แพรวาอายม้วน เฮ้อไม่น่าเชื่อว่าคำพูดของหยางหลงยังสามารถทำเอาแพรวาเขินอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ