บทที่ 135 ความลับของแม่เลี้ยง

“เป็นอะไรรึเปล่า”

“ผมไม่ได้เป็นอะไรครับหมอ” ดวงตาช้ำๆของเขาทำให้หมอทินกรรู้สึกห่วงใย ชายชราจึงนั่งลงเป็นเพื่อน

“ชีวิตมันก็อย่างนี้แหละ มันมีทั้งสุขทั้งเศร้า มันมีทั้งสมหวังและผิดหวัง ไม่มีใครจะสมใจไปซะทุกอย่างหรอก แต่ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจอยู่ นั่นก็แสดงว่าเรายังมีโอกาส โอกาสที่เราจะทำในสิ่งที่ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ