บทที่ 45 อยู่ในหมู่บ้านเดียวกับเมียน้อย ช่างโชคร้ายจริงๆ

พิมพ์ลดาเมื่อเห็นว่าห้ามเธอไม่ได้แล้ว จึงได้แต่ขอโทษพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ดูแลรถเข้าออกทางด้านซ้ายอย่างสุภาพ แล้วรีบเดินตามเธอไป

“ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาอยู่ที่นี่?” กุลรดาจ้องอัญชิสาอย่างดุร้ายแล้วพูดขึ้น

อัญชิสาสะบัดหน้าเล็กน้อย เธอเพิ่งตรวจสอบข้อมูลชีวภาพใบหน้าเสร็จ ตอนนี้สามารถเข้าไปได้แล้ว...