บทที่ 55 คุณศรัณย์ กรุณาปล่อยเขาไปเถอะ!

ในหัวของพิมพ์ลดาก็พลันมีเสียงสาปแช่งอันเหี้ยมโหดดังขึ้นมา: ไปลงนรกซะ!

เธอขมวดคิ้ว แล้วนึกถึงสายตาอันโหดร้ายของทรงพลขึ้นมาอีกครั้ง นอกจากเขาแล้ว เธอยังนึกถึงคนอื่นไม่ออก

หรือว่า...

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกผลักเข้ามาเบาๆ เสียงร้อนรนของลุงกันตภณก็ดังเข้ามา

“พิมพ์ ตื่นแล้วเหรอ? เป็นยังไงบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ