บทที่ 32 นั่น..เรียกจูบได้อย่างไร

เสิ่นรั่วหลันทั้งโกรธทั้งอาย  อยากจะใช้เข็มทองปักเขาให้สลบไป แต่ดูท่าทางตอนนี้นางคงโจมตีเขาไม่ได้เป็นแน่ ทำได้แต่แค่ขึงตาใส่แต่เขาก็จ้องกลับไม่ลดล่ะ

“นั่น..เรียกจูบได้อย่างไร ข้ากัดปากท่านต่างหากล่ะ”

‘ช่างดื้อนัก’

เพียงมู่หรงเจวี๋ยยกมือขึ้น หญิงสาวก็สะดุ้งหดคอเหมือนเต่าตัวน้อย หารู้ไม่ว่าชายหนุ่มยกม...