บทที่ 38 ความจริง

         มู่หรงเจวี๋ยจ้องดวงตาของนางอย่างค้นหา นางไม่หลบตาซึ่งเป็นการยืนยันในสิ่งที่นางพูดออกมา

           “ข้าได้ยินว่า เจ้าจำเรื่องในคืนนั้นไม่ได้...”

           “นั้นเป็นเรื่องที่ผู้อื่นเข้าใจไปเอง” นางถอนหายใจหนักหน่วง “ข้าไม่อาจพูดกับผู้ใดในเรื่องนี้ได้”

           “แม้แต่หานอ๋อง?”

           ห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ