บทที่ 39 จะรังแกข้าเช่นนี้ไม่ได้นะ

แรงขบเม้มที่ริมฝีปากเรียกร้องให้เปิดปาก  เสิ่นรั่วหลันไม่อาจสู้แรงอีกฝ่ายขณะที่นางเผยอริมฝีปากเพื่อสูดอากาศ เขากลับแทรกเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปากนาง นางใช้สองมือดันไหล่แข็งแกร่งแต่ไม่สะเทือนเลยสักนิด เขายังคงจูบจนพอใจแล้วจึงยอมผละจากริมฝีปากหวาน

เสิ่นรั่วหลันขึงตาใส่แต่กลับดูเหมือนแมวน้อยทำตัวพองข่มขู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ