บทที่ 100

โอไรออน

ผมเดินไปยังห้องนั่งเล่นด้วยความกระตือรือร้นราวกับคนกำลังจะเดินไปสู่ลานประหาร ในหัวซักซ้อมคำพูดที่จะใช้กับท่านปู่เรื่องพฤติกรรมที่เหมาะสมและชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลไปพลาง

แต่ทันทีที่ผมก้าวผ่านธรณีประตูและเห็นหญิงสาวที่นั่งอย่างแช่มช้อยอยู่บนโซฟาหนังอิตาลีของผม ทุกถ้อยคำที่เตรียมไว้ก็ระเหยหายไปจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ