บทที่ 108

เอเวลีน

อากาศเย็นยามค่ำคืนปะทะใบหน้าทันทีที่ฉันกับลูน่าเดินโซซัดโซเซออกมาจากบาร์ และฉันก็รู้สึกได้ทันทีว่าอาการมึนเมาจากฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มจางลงไปบ้างแล้ว ท้องถนนเงียบสงัดอย่างน่าประหลาดใจสำหรับคืนวันศุกร์ มีเพียงเสียงจอแจของรถราที่อยู่ไกลออกไปกับเสียงกริ๊กเบาๆ ของส้นรองเท้าเราสองคนที่ดังอยู่บนทางเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ