บทที่ 112

เอเวอลีน

ฉันไม่ได้กินมื้อเช้าเลย เพราะอยากจะรีบหนีไปให้พ้นก่อนที่จะต้องเจอสถานการณ์น่าอึดอัดใจ ฉันเรียกแท็กซี่แล้วรีบจ้ำออกจากตึกราวกับหนีตาย

อากาศเย็นยามเช้าที่ปะทะใบหน้าช่วยให้สมองฉันปลอดโปร่งขึ้นบ้าง แต่ก็ใช้เวลาตลอดทางที่นั่งแท็กซี่กลับบ้านนั่นแหละกว่าหัวใจจะกลับมาเต้นเป็นปกติ คราวหน้าถ้าต้องค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ