บทที่ 117

โอไรออน

ผมมาถึงร้านบรูว์สตรีทก่อนเวลาสามสิบนาที หัวใจเต้นระรัวอยู่ในอกเหมือนสัตว์ป่าที่ถูกขัง ตอนที่รีบหนีออกมาจากห้องประชุม ผมต้องแวะฉุกเฉินที่แผงลอยข้างทางเพื่อซื้อเสื้อผ้าธรรมดาที่สุดเท่าที่จะหาได้—เสื้อฮู้ดสีเทาเรียบๆ หมวกแก๊ป และแว่นกันแดดอันใหญ่ที่ทำให้ผมดูเหมือนดาราขี้ระแวงที่พยายามหนีปาปารั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ