บทที่ 120

โอไรออน

ผมตื่นขึ้นมาเช้านั้นพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งในอก ความทรงจำเรื่องการหลอกลวงที่สำเร็จเมื่อวานควรจะทำให้ผมโล่งใจ แต่กลับกัน ในหัวผมมีแต่เรื่องของเอเวลีนเต็มไปหมด ภาพที่เธอดูเปราะบางเหลือเกินตอนเดินเข้าไปในคาเฟ่นั้น ท่าทีสง่างามอย่างเงียบขรึมที่เธอยอมรับคำขอโทษจอมปลอมของเซบาสเตียน

เธอเชื่อทุ...