บทที่ 131

เอเวลีน

เสียงโทรศัพท์ที่ดังลั่นตอนเจ็ดโมงครึ่งปลุกฉันให้ตื่นจากการหลับสบายเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน ฉันควานหามันอย่างสะเปะสะสะปะ หรี่ตามองหน้าจอทั้งที่ยังตาพร่ามัว

โอไรออน แบล็กเวลล์

ให้มันได้อย่างนี้สิ

"นี่คุณรู้บ้างไหมว่ามันกี่โมงกี่ยามแล้ว" ฉันเค้นเสียงแหบพร่าใส่โทรศัพท์ โดยไม่คิดจะปิดบังความหงุดห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ