บทที่ 138

เอเวลีน

ระลอกแล้วระลอกเล่าของความสุขสมซัดสาดเข้าใส่เราสองคน รุนแรงและท่วมท้น จนกระทั่งเราไปถึงจุดสูงสุดอันสมบูรณ์แบบนั้นพร้อมกัน ในช่วงเวลาไม่กี่อึดใจที่แทบหยุดหายใจนั้น ไม่มีสิ่งอื่นใดอยู่เลยนอกจากเราสองคนและความผูกพันอันน่าทึ่งที่เราได้ค้นพบ

แต่ตอนนี้ เมื่อความรู้สึกอิ่มเอมจางหายไปและความเป็นจริ...