บทที่ 144

โอไรออน

ตลอดทางที่ขับรถกลับเข้าเมือง ผมรู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์แปลกๆ ในหัวเอาแต่ฉายภาพทุกช่วงเวลาที่เกิดขึ้นริมลำธารซ้ำไปซ้ำมา ไรอันพูดเจื้อยแจ้วอย่างตื่นเต้นเรื่องม้าและทิวทัศน์ที่สวยงาม แต่ผมแทบไม่ได้ยินเสียงเขาเลย มัวแต่จมอยู่กับการพยายามทำความเข้าใจความกล้าบ้าบิ่นของเอเวอลีน

*นี่ฉันพาตัวเองเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ