บทที่ 149

เอเวลีน

“โอ้ หลานรัก ย่าขอโทษนะ ย่าน่าจะพูดให้ชัดเจนกว่านี้” น้ำเสียงของคุณย่าเอเลนอร์เจือไปด้วยแววขอโทษซึ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดขึ้นมาทันทีที่แตกตื่นไป “ไม่ใช่ย่าหรอก แต่วิเวียนแน่ะ เธออยู่โรงพยาบาล”

ฉันรู้สึกว่าไหล่ของตัวเองผ่อนลงเล็กน้อย แต่แล้วความสับสนก็เข้ามาแทนที่ความตื่นตระหนกอย่างรวดเร็ว “วิเ...