บทที่ 151

โอไรออน

สมองผมใช้เวลาหลายวินาทีกว่าจะประมวลผลสิ่งที่เธอพูดออกมาจริงๆ พอเข้าใจในที่สุด ก็รู้สึกเหมือนมีคนสาดน้ำแข็งใส่หัว

ล้อกันเล่นหรือไงวะ

“เดี๋ยวนะ” ผมพูด พลางค่อยๆ แต่หนักแน่นแกะมือเธอออกจากอกแล้วถอยหลังไปก้าวหนึ่ง “‘ความต้องการ’ ของคุณคืนนี้คือ... การหาข้อมูลทางธุรกิจเหรอ คุณขับรถมาไกลขนาดน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ