บทที่ 176

ใบหน้าของเอเลนอร์ซีดเผือด มือของเธอเอื้อมไปจับพนักเก้าอี้เพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวโดยสัญชาตญาณ

“ฉันเคยจินตนาการ” วิเวียนพูดต่อ น้ำตาไหลพรากไม่ขาดสาย “ว่ามันจะเป็นยังไงนะถ้ามีใครสักคนมาอบคุ้กกี้กับหนู ใครสักคนที่จะรับฟังปัญหาของหนู ใครสักคนที่จะรักหนูอย่างไม่มีเงื่อนไขเหมือนที่คุณย่าควรจะรักหลาน หนูฝันถึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ