บทที่ 19

เอเวลีน

เขาโผเข้าหาฉันด้วยความดีใจอย่างสุดขีดแบบที่พบได้แค่ในตัวเด็กๆ และฉันก็รับร่างเล็กๆ ที่กระโจนเข้าสู่อ้อมแขนไว้ได้ทัน ฉันจับเขาหมุนตัวหนึ่งรอบก่อนจะวางลงบนพื้น

“คนเก่งของครูอยู่นี่เอง” ฉันพูดพลางยิ้มให้เขา “นั่งรถมากับคุณพ่อเป็นยังไงบ้างจ๊ะ”

“สนุกมากครับ!” ไรอันยิ้มกว้าง “แต่ว่าคุณครูเอเวลี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ