บทที่ 248

วิเวียน

เรานั่งอยู่บนเบาะหน้าของรถเอสยูวีสีดำธรรมดาๆ คันหนึ่งซึ่งจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนมาเกือบชั่วโมงแล้ว โดยมีลูกน้องของดิมิทรีสิบคนอัดแน่นกันเป็นปลากระป๋องอยู่ด้านหลัง ในรถคลุ้งไปด้วยกลิ่นบุหรี่ น้ำมันปืน และมันฝรั่งทอดกรอบราคาถูกที่พวกเขากินฆ่าเวลา

“บอสครับ” ลูกน้องคนหนึ่งบ่นขึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ