บทที่ 33

เอเวอลีน

หลังจากสอนหนังสือมาทั้งวันและต้องรับมือกับเหล่าเด็กสิทธิพิเศษกับพ่อแม่ที่ทำตัวใหญ่โตไม่แพ้กัน ฉันก็ลากสังขารอันเหนื่อยล้ากลับบ้านโดยไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการได้ใช้เวลายามเย็นอันเงียบสงบกับคุณย่าเอเลนอร์ แต่ทันทีที่ก้าวเท้าผ่านประตูหน้า ฉันก็รู้ได้ทันทีว่าความสงบคงไม่มีอยู่ในเมนูคืนนี้

ฉันแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ