บทที่ 47

โอไรออน

ผมนั่งติดไฟแดง กำพวงมาลัยแน่นจนแทบจะเป็นรอย จ้องมองรถเปิดประทุนสีเขียวมินต์น่าโมโหนั่นหายลับเข้าไปในหมู่รถราของแมนฮัตตัน สถานการณ์ทั้งหมดมันช่างไร้สาระสิ้นดี—โดนรถมินิคูเปอร์บ้าๆ คันหนึ่งสั่งสอน ทั้งๆ ที่ขับรถราคาแพงกว่าบ้านคนส่วนใหญ่เสียอีก

แต่สิ่งที่กวนใจผมจริงๆ ไม่ใช่เรื่องรถ มันคือคนขั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ