บทที่ 48

เอเวลีน

นับตั้งแต่การเผชิญหน้าที่แสนเลวร้ายกับโอไรออนเมื่อเช้า ฉันก็เอาแต่อารมณ์ขุ่นมัวเหมือนเมฆฝนตั้งเค้า และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ฉันมายืนอยู่ตรงระเบียงเล็กๆ นอกห้องนอนพร้อมกับบุหรี่ที่คีบอยู่ระหว่างนิ้ว—นิสัยที่ฉันเลิกไปได้ตั้งหลายปีแล้ว แต่ก็หวนกลับมาหามันทุกครั้งที่ความเครียดถาโถมเข้ามาจนแทบทนไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ