บทที่ 78

เอเวลีน

ฉันหันตัวกลับไปยังห้องนอน เพื่อจะหนีจากความบ้าคลั่งนี้ให้พ้น แต่เสียงแหลมของวิเวียนก็ทำให้ฉันต้องหยุดกึกอยู่กับที่

“ฝันไปเถอะ” หล่อนพูดพลางก้าวมาขวางหน้าฉันพร้อมกับกอดอก “เธอต้องโทรหาเขาเดี๋ยวนี้ ฉันอยากได้ยินทุกคำพูด”

“อะไรนะ” ฉันจ้องหน้าเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ “วิเวียน นี่มันจะเที่ยงคืนแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ